Zoals al vroeger werd gezegd, tekende Willam Adolphe Bouguereau veel schilderijen over de Griekse mythologie. Dit prachtige kunstwerk is er één van. Hier zien we een weergave van nimfen en satyr zoals de naam van het schilderij zelf al verraadt.

De benaming ‘nimf’ komt van het Oud-Grieks en het betekend de bruid. In de verhalen worden ze beschreven als half godinnen die in de natuur leven en vaak gebonden zijn aan een bepaalde plantensoort of een plek. Hier hebben wij te maken met de waternimfen of Hydriaden. Hun belangrijkste taak is om waterplanten te voeden. Evenals de zeenimfen beschikken zij over de voorspellingsgave en zijn vriendinnen van zang en dichtkunst.

De figuur in het midden van dit schilderstuk is een satyr. Evenals de Nimf is het een personage uit de Griekse mythologie. Hij wordt gezien als een vrolijk en ondeugend boswezen en staat bekend om zijn lust voor wijn en het verleiden van nimfen. In de schilder- en beeldkunst wordt sater afgebeeld met bokkenstaart, bokkenpoten, bokkenoren en ithyphallus (opgerichte penis).

Op dit schilderij zien we een hevige strijd tussen de verleidende nimfen en de tegenspartelende sater. De nimfen proberen hem in het water te krijgen om daar van een goddelijk liefdesspel te genieten. Maar wegens een onbegrijpelijke reden probeert sater zich uit al zijn macht te weren.

Adolph Bouguereau tekent de nimfen met perfecte lichamen, stralend witte huid en lange, goudblonde haarlokken. Daarmee wil hij hun de volmaaktheid en goddelijkheid benadrukken. Wat er zeker nog opvalt, is dat de waternimfen helemaal naakt zijn. Op deze manier wil Bouguereau zeggen dat er geen enkele kledingstuk hun lichamen waard is. In tegenstelling tot tedere en zachte nimfen is sater helemaal anders afgebeeld. Zijn lichaam is enorm gespierd en heeft een verleidende kleur van mokka. En uiteraard zo als het volgens de mythe hoort heeft hij bokkenpoten, -staart en -oren. Het feit dat de sater een half dier is, speelt hier de reden dat hij evenals de nimfen volledig onbedekt is.

De achtergrond van het schilderij is gewoon wonderschoon. De lichtinvallen, de deining van het meer en het wuiven van de bladeren doen jou meeleven met de gebeurtenis. Adolph Bougureau heet zeker ook aandacht voor de details zoals strikjes in het haar van de nimfen, een gele bloem in het meer en de wachtende waternimfen op de achtergrond. Deze kleinigheden geven het schilderij nog meer charme.